Semih’te ne eksik?
Bir golcü, “yedek”ten başladığı kariyerinde zamana ve zemine bağlı olmadan gol ata ata tırmanıyorsa... Teknik adamı yeryüzünün hangi köşesinden gelirse gelsin sahadaki dakikalarını söke söke arttırıyorsa...
Ve Şampiyonlar Ligi gibi bir vitrinde dört gol rekoruyla tarihe geçiyorsa... Üstelik bunu kaleye daha yakın oynayan 30 milyon euroluk “esas oğlan”a rağmen yapıyorsa... İster şapka çıkarın ister günah! O bir futbol fenomenidir. Lakin bitmedi. Aynı zamanda aynı futbolcu hâlâ ”yedek” sayılıyorsa ve her sezon üzerine “kuma” alınıyorsa...
Bazen örtülü bazen açık “Semih’le yürümez” gibi bir önyargı asla silinemiyorsa... “Nedeni” olmalı değil mi? Olmalı ve var tabi. Semih çok iyi futbolcu olabilir, ama Semih-Fenerbahçe ilişkisindeki her satırbaşı, futbolun “şov” unsuruna terstir.
Dingin sakin bir özgeçmiş... Sabırlı, ağırbaşlı bir tutum... Tokgözlü, mütevazı tavırlar... Hak ettiğinin çok altında rakamlar, Semih’in siciline “mükemmel bir insan, mükemmel bir futbolcu” yazdırsa da futbol denilen “hırslı, megaloman, açgözlü” dünyada Semih ancak figüran olabilir. O da, işini mükemmel yaptığı için.
Eğri oturup doğru konuşalım. Hepimiz biliyoruz “gündemde kalmanın” nasıl bir şey olduğunu ve gereklerini. Şampiyonlar Ligi’nde dört gol atıyor, ama yukardan aşağı, soldan sağa “dört dörtlük” bir öykü çıkmıyor Semih’ten! Magazin yok. Siyaset yok. Aşk yok. Meşk yok. Kavga yok. Entrika yok. Hepsini geçtik “para” öyküsü bile yok.
Bir kere formasını giydiğin kulübe kasasını tamtakır etmeden geldiysen, her şeyin “para” ile ölçüp biçildiği alemde “değeri” her zaman tartışmalı bir adam olmaya mahkumsun. Başarmak için sadece yetenek ve çalışmanın gerektiğini düşünüyorsan zaten çocuksun. Akademik kariyerde olabilir ama futbolda asla. Hatta akademik kariyerde bile şüpheli şu malum “rektör” atamalarından sonra. Peki Semih gibi başardığında... Hiç olmazsa başardığında sonuna kadar kullanmıyorsan, “Gollerimin birini şehit ailelerine, birini Başkan’a, birini Başbakan’a ...” falan diye sıralamıyorsan, gol atsan ne olur atmasan ne olur. Haftaya unutulursun.
Yine doğru konuşalım... Semih’i bir “tarikat” destekliyor, ama o bildiklerinizden değil!.. Bu bir “futbol” tarikatı. Dini imanı futbol olan, sadece sahadaki mucizelere inanan, diziliş ve sistemlerle ibadet yapan, futbol oyunundan matematik gerçekler arayıp çıkaran, yetenekli futbolcuları “aziz” ilan eden, müritleri az, ama öz bir tarikat. Semih de o tarikatın azizlerinden biri. Lakin her tarikatın olduğu gibi, “karşıtları” Semih üzerinden sürdürüyor muhalefeti. Etki ve tepki meselesi.
İnanılmaz ama, bu tepkilerin bir kısmı da Fenerbahçe’den! Neden?İri bir fabrika fiyatına aldıkları her golcünün, “Semih kullanılarak” değersiz kılındığını düşünüyor Fenerbahçe yöneticileri. Aslında, derin bir “Semih paradoksu” yaşanıyor Fenerbahçe’de! Elinde büyüyen çok verimli ve çok hesaplı bir gol makinesine sahip kulüp... Lakin ucuza kullandığı için, kapris ve skandalı olmadığı için, oynamayı bilse de kendini satmayı bilmediği için, Semih’in “gerçek” değerini kanıtlayamıyor Fenerbahçe. Buradaki “gerçek” futbol şovunun gerçeği...
Bir yandan Semih’in uluslararası değer olmasını istiyor. Bir yandan Semih ne zaman yükselse, on milyonlarca euroluk adamla eziyor onu istemeden. Ne “Önce Semih’i koyar, sonra takımı yaparım” diyebiliyor ne de “Semih yedek golcümüzdür” diye ilan edebiliyor.
Birinci adamsa Güiza neden on misli pahalı?.. İkinci adamsa o dururken nasıl dört gol attı?
Yine Semih çözecek bu işi.
Ya bir “imaj maker” bulacak. Ya frene basıp ikinci adam kadar gol atacak. Ya da bu diyardan gidecek.
40 milyona geri alındığında istediği gibi oynasın.
Ercan Güven (08.08.2008 - Milliyet)
